Çok zikredersek,vücutta kan huzur bulur...Damarlardan bütün vücuda huzur yayılır...Akılla kalp birlikte çalışır.

Yüreğin har-ından teslim edilmiş hicranı nefesler, nasıl da demlenir...

İlahinin sözlerinde "doktor,tabib anlamaz,bizdeki başka yara" diyor ya;bu hikaye aklıma düştü.Hâr ve tebessüm karışık okudum..

Bir gün Mecnun hasta olup yatağa düşer. Tedavî için bir doktor çağırırlar. Doktor "Damardan kan almak gerek'" diyerek Mecnun' un kolunu bağlar. Tam iğneyi batıracağı sırada Mecnun bağırır;

"-Ey doktor, bırak! Ücretini al ve git. Bu hastalıktan öleyim, zararı yok. Vazgeç kan almaktan. "

Doktor Mecnun'a

"-Sen çöllerde kükremiş arslanlardan korkmuyorsun da koluna bir iğne batmasından mı korkuyorsun?" diye sorar.

Mecnun'un cevabı şu olur;

"-Ben neşterden korkmuyorum. Benim vücudum, varlığım Leyla ile doludur. Korkarım ki benim kolumu yararken Leyla'yı incitirsin, işte ben bundan korkuyorum."

:))) doktor ne bilsin nerden anlasın mecnunun yarasını.Hipokrat mı mübarek bu namı diyar Mecnun Mecnun...Hay Allah.

Eyvallah..