Güftenin aslı:

Canım erenler yolu inceden ince imiş,
Süleymân’a yol kesen şol bir karınca imiş.

Gönlüm der ki varayım, sana geri geleyim,
Gönlüm uyduğu bana dostu bulunca imiş.

Götürmedi kimsene kimsenenin gücünü,
Güç götürürüm diyen eli erince imiş.

Âşıkın gözü yaşı gece gündüz hep akar,
Âşık kan ağladığı maşûk soruncay imiş.

Demişler idi bana âşık âvâre olur,
Geldi başına gördüm o söz yerince imiş.

Dört kitabın manasın okudum hâsıl ettim,
Aşka gelince gördüm bir uzun hece imiş.

Ben dervişim diyenler, harâmı yemeyenler,
Harâmın yenmediği ele girince imiş.

Derler ki filan öldü, mülkiyle malı kaldı,
O malın irkildiği ıssı ölünce imiş.

İki kişi söyleşir Yunus’u görsem diye,
Biri der ki; ben gördüm, bir âşık koca imiş.

Aşk mıdır ki Canı dil mülkünü Yağma eyleyen.
Aşk mıdır sinem içinde gelipde can eyleyen.
Aşk mıdır ki Boynuma takıp bela ziyaretin,
Gezdirip mecnun gibi alemde rüsvay eyleye.

Aşk mıdır ki bi vefa güller elinden geceler,
İnletip bülbülleri ta subhu ziya eyleyen.
Aşk mıdır ki bir keman ebru nigarın yadına,
Ok gibi kaddimi büküp benimde ya eyleyen.

Aşk mıdır ki fenni verdi okutup aşıklara.
Fasl-ı babı sinemin levhinde inşaa eyleye.
Aşk mıdır ki bu mubbi sinesine dağ vurup,
Ahir anın gözleri yaşım derya eyleyen...

Kanuni Sultan Süleyman...

<<Kalpte öyle boşluk vardır ki, o boşluğu ancak Allah’a yönelmek doldurabilir. Ve onda öyle bir ıssızlık vardır ki, onu ancak Allah’a iman etmenin lezzeti giderebilir. Yine onda öyle bir hüzün vardır ki, onu ancak Allah’ı bilmenin kazandıracağı sevinç ve gerçek bir ihlas giderebilir, yine onda öyle bir hasret ateşi vardır ki, o ateşi ancak Allah’ın emir ve yasaklarına rıza göstermek, mahşer gününe kadar O’nun kaza ve kaderine sabretmek söndürebilir.>>

Ne kadar muhteşem bir anlatım var Hz.Yunus'un dizelerinde...Hangi halde hangi makamda idi ki gönül dilince söküldü geldi cümleler...Seyr-u sülûk yolundaki merhaleler, tuzaklar, zevkler cezbeler...vs...Ah etmekte haklısınız hocam...Erenler ne demler sürüyor...Ay'ın merhaleleri gibi buram buram tüten aşkın evrelerini gezdirdi bizlere...

Aşksız yol almak neye benzer...Azıksız, yola revan olmak! şükürler olsun ki yol sırat-ı mustakim...Yol çok güzel...Daha başında veriyorlar sâlikin ücretini...Hatırlayınız Musa Efendi Babamızın ilk ders alışındaki nezafeti:“Muhterem Üstâdımızın huzûr-i âlîlerine girdiğimizde tasavvufa dair hiçbir malumatım yoktu. Bize evrad verecekler yapacağız, o kadar sanıyordum. Manevi terakkî gibi şeyleri bilmiyordum. Maneviyatı zâhirî ders gibi telakki ediyordum… Oysa kalbe kuvvetli bir aşk aşısı yapılıyor. Sâlik zeki ve anlayışlı ise onun farkına varıyor, kıymetini biliyor ve o hali muhâfaza ile terakkî ediyormuş”.

Aşk aşısı...Anlayış...Ahhh ki ne ah...