Öyle özledim ki kulum demeni,öyle özledim ki ...
Yandım kul oldum, yandım kül oldum ,yandım gül oldum...

Yan aşkıle ayakta bir sıraç gibi
Başını yere eğ söğüt ağacı gibi
Çıplak varsanda korkma Hak huzuruna
Giydirir rahmeti bakmaz kusuruna...

YaRabb!Vucudumu şeriatın edebiyle,Kalbimi iman nuruyla gönlümü aşk ve sevda ile ruhumu zikrin ile tertemiz kıl.

Cihanı gönlünden cüda edersen sen
Huzuru zevkile zikri hüda edersin sen.

NOLUR KORKULARIMI RAHMET KUCAĞINDA TEZKİN EYLE

Meşhur kıssayı burada tekrar zikretmesek eksik olur galiba:

Adamın biri her zaman "Allah, Allah" diye zikreder, bu zikirden dolayı ağzı bal yemiş gibi tatlanırdı.
Bir gün, şeytan gelip:
"Ne diye durmadan 'Allah, Allah' deyip duruyorsun?" diye bir soru düşürdü aklına. "Bunca zamandır Allah demene karşılık, bir kerecik olsun Allah 'Buyur ey kulum!' dedi mi sana? Daha ne kadar Allah deyip duracaksın?"
Bunun üzerine, adamın canı sıkıldı, ümitsizliğe düştü ve 'Allah, Allah' demeyi bıraktı. Gönlü kırılmış bir halde yattı, uyudu.
Rüyasında Hızır'ı gördü karşısında. Hızır ona:
"Neden yaptığın güzel işi terk ettin?" diye sordu.
Adam:
"Yaptığım onca zikre karşılık verilmedi. 'Buyur ey kulum' sesi gelmedi. Ben de kapıdan kovulmaktan korktum" dedi.
Bunun üzerine Hızır:
"Senin 'Allah, Allah' demen, Allah'ın 'Buyur ey kulum' demesidir. Allah'ın ismini anmayı sana sana nasip etmesi az şey midir?"


Mevla gönül gözü ile bakıp, alemdeki kudret akışlarını ve bizdeki hakikat çerağlarını seyredebilmeyi nasip ve müyesser eylesin...Amin Amin Ya Mûin...