***İnsan 3 ihtiyaçla dünyaya gelir:
1-GIDA İHTİYACI: Gıdanın helal olması çok önemli. Tıbbi bakımdan gösterilen ehemmiyet manevi açıdan da gösterilmeli. Kişi manevi gıdasına dikkat edecek, kalbi hayata dikkat edecek…
İnsan iki şeyin tesirindedir; 1)Aldığı Gıda
2)Birlikte olduğu insanlar (Ayette “..sadıklarla birlikte ol!”
buyruluyor)
-Eğitim verecek olan insanın ruhani açıdan doymuş olması gerekiyor.
-Ayet-i Kerime’de “sadıklar olun!” buyrulmuyor, Cenab-ı Hakk “Sadıklarla beraber olun!” buyuruyor.

2-MÜREBBİYE İHTİYACI:İnsan bir mürebbiye, bir terbiyeci ihtiyacı ile geliyor.
-Allah’a kul olmak için geldik, başka maksat olsaydı ölüm olmazdı.

-Mürebbiye nerede başlıyor, anne karnındayken… Annenin temayülüne göre çocuk da şekilleniyor.

-Esas terbiye muhabbetle terbiye etmektir. Kamçıyla terbiye olmaz. Vahhabilerde öyle…

-Eğitim gönülle olur, senden aksedecek!

- Cenab-ı Hakk’ı sevebilmek /
- Rasulullah (sav)’i sevebilmek / > Bunlar ne kadarsa eğitim de o kadardır!
- Sünnet-i seniyye’yi uygulamak/

-İlim kendini bilmekten başlayacak. Ne olduğunu , hiçliğini bileceksin. Kalpte hikmetler tecelli edecek.

-Çocuk, müşahhasları görür mücerrede doğru sorular sorar…Doldurulamazsa yanlış yola sapar.

-Her insanda müsbet veya menfi bir temayül vardır.
3-İLİM İHTİYACI: Allah’a götüren ilim Kur’an-ı Kerim’dir. Bu ilimden herkes kalbine göre alır.

-Peygamber Efendimiz (sav) “Kişi sevdiği ile beraberdir.” buyuruyor.

-Zihni beraberlik kalbi beraberliğe dönüşür. Cenab-ı Hakk bizim Rasulullah (sav) ile beraber olmamızı istiyor.

-Kur’an-ı Kerim’i ne kadar okuyoruz, ne kadar tesir ediyor bize?

-Hikmet olaylardaki sırri hadiseler… Bunu ancak kalp çözer.

-İman; layıkına muhabbet, müstehakına nefrettir. Sahabe imanından taviz vermedi.

-İbadetler ruhun gıdasıdır. Biz ibadete muhtacız. İbadetler Cenab-ı Hakk’a götürmelidir.

-İbadetler geometrik alanda kalmayacak, ruhu inkişaf ettirecek.

-İbadetten gıda alınca muamelatta güzellikler meydana geliyor. “La ilahe” kalpten Allah’tan gayrı her şey çıkarılacak. Sonra da “illallah” …

-Nefsin şerrinden korunacağız. Nasıl olacak? Kalp irtifa kazanacak.

-İnsan Cenab-ı Hakk’ın sıfatlarıyla meydana geldi. Cenab-ı Hakk bazı mahlukatı insandan güzel yarattı ki insan “Ben!” demesin.

-Bir kul Allah’ın mahlukatına karşı merhametli olacak.

-Mü’min; gönüllere ışık saçan, güven veren demektir!

-Kul adalete, kul hakkına dikkat edecek. Dedikodu bir kul hakkıdır… S.a.v. Efendimiz “Helalleşin.” Buyuruyor… Mü’min adaleti tevzi edecek Ömer b. Abdülaziz gibi..!

-En büyük lezzet muhabbetin Allah’a ulaşmasıdır. Cenab-ı Hakk ile tatmin olunca tatminsizlik biter.

-Takva; kalpte ilahi vitrinler açılmasıdır.

-Zühd = İhsan = Tasavvuf

Tasavvuf: *Takvaya erebilme sanatıdır.
*Hayatın med cezirlerine takılmama sanatıdır.
*Kutsal bir eğitimdir.
*Muvazeneyi bozmama sanatıdır.
*Şikayeti unutma sanatıdır.

-Önce şeriat hazmedilmeli… Şeriat hazmedilmeden tasavvuf olmaz!

-Cenab-ı Hakk bizden kalb-i selim istiyor, rafine olmuş bir kalp istiyor.

-Cennet’e girmek istiyorsak kalb-i selim sahibi olmak gerekiyor.

-Hepimiz cihan mektebinin talebeleriyiz. Talebeliğimiz ecel gelince bitecek.

-Son nefesi ne kadar düşünüyoruz. Cenab-ı Hakk “Ancak Müslümanlar olarak can verin” buyuruyor.

-Muhabbetin neticesi adabtır. En büyük adab Cenab-ı Hakk’adır..!

-İnsan sevdiğini taklid eder!

-S.a.v. Efendimiz “Bir kimsenin senin vasıtanla hidayete ermesi kızıl develere sahip olmandan daha hayırlıdır.” Buyuruyor.

-HİZMET FEDAKARLIKTIR!

-Allah(cc) ihsan edenleri, ikram edenleri, ilahi kamera altında olduğunun şuurunda olanları seviyor.

-Kendini inşa edemeyen hantal bir kalp tebliğ edeceği yerde kaçırtır. Kişi ölümü unutmayacak, Cenab-ı Hakk’ı unutmayacak.

-Sana yapılanları ve yaptığın güzellikleri unutacaksın!

-Cenab-ı Hakk elinizden, dilinizden kalbinizden cümle Müslümanları istifade ettirsin…

AMİN..!