"yol" ne güzel bir rumuzdur..
bu düşüncedeyken bu başlık içimizi titretti..

Hayat tevafuklarla doludur.

"Yol" kadar "yolcu" da güzel bir rumuz olmaz mı?
Ya da "sâlik"..

yol dikenli ...
yol'cu garip...
hasret dikenin sonundaki kokuya... yol'cu ...
AŞK...yol'ver ... yol'cu sana hasret...

Yol uzun.Yolmeşakkatli.Yol dikenli.
Yolcu yorgun.Yolcu derbeder.Yolcu derdnâk.
Öyle bir yol ki,dikenler çevrilmiş yanlarında.Karanlıklar sarmış her yanı.Bir ışık hüzmesinde ilerle ilerleyebilirse.
Eyy sahralarıma bir yol açan!
Eyy karanlıklarımı aydınlığa kavuşturan.
Dikenlerin arasından Güller saçan.
Yol Arkadaşı'm...
Can'da kuruldu aşıklar meyhanesi.Saki doldurdu Aşk şarabı.İçtikçe ayıldık.Yollara düştük bir şafak vakti.Güneşin yakıcı kumlarında,Serinliğine ilerledik,durmadan.Yorgun düştük,yandık.itildik-kakıldık ama vazgeçmedik Ay Yüzlü Sevdan'dan.Tükenişlerimiz de serabına tutulduk.Çığrıştık mahzun bülbül ile Gül-i Rana'ya.Bad-ı Saba'ya serenatlar dizdik,bizi sana götürsün diye.

Yol çetrefilli.Yol labirentli.Yol bozuk.
Yolcu dalgın.Yolcu kayıp.Yolcu bî-haber.

Pusulam sen de gel Eyy!
Bir Şebnemde Gel,Bir Şehbalde Gel.
Bir beni al eline,bir ışığı.Yolumu aydınlat.Çöllerime serab ol!Uyar-yol göster-yordam öğret.
Yola revan eyle.Bitip tükendiğimde ise,doldur sakî ŞARABINDAN.Güç kuvvet gelsin Dizlerime.
Yepyeni hülyalar girsin Düşlerime.....

...........ve ben uyanırken rüyalarımdan,sahranın kumları ile bezenmişken,SEN OL YANIMDA!BİR SEN!

(Yol kadar,yolcu kadar,YOL ARKADAŞI da ne kadar mühim ve ne kadar elzemdir.eyvAllah)

---sahra'da gece tükenişleri---

Bir varmış bir yokmuş,bir alem varmış..Alem-i aşkda -Alem-i yol varmış....O yol sırlarla kaplı,sırlarla dolu bir yolmuş Alem-i aşk yolu...Bu ikilinin yanında birde Alem-i gönül varmış...Efendim; Bu Alem-i gönül, yolu ve yolcuyu gönlünün içine aldıysa yolun çetrefilliği,labirenti ve bozukluğu asla yıldırmaz.Alem-i gönül, yolu ve yolcuyu içtiği Alem-i yezel şarabından sahralarda öyle bir silkeler ki,kumlar bile Şarab-ı aşkdan mecnuna döner..Alem-i aşkda ve Alem-i gönülde(akıl)sadece yoldur...Bu yolda yürümek ayağının her bastığı yer gönül mühürüdür...Sırlar aleminde,gönlümüzün ilahi aşk ile mühürlenmesi...Duası ile...

Alem-i sırdan birtanesi:Talebelerinden biri Ebu'I-Hasen Harkani (k.s.) Hazretlerinden;

-"Lübnan Dağına gidip Kutb-i alemi görmek için bana izin ver."

diye ricada bulundu. Ebu'l-Hasen Harkani (k.s.) Hazretleri izin verince yüzleri kıbleye dönmüş halde oturan bir cemaat gördü. Önlerinde bir cenaze duruyordu. Fakat cenaze namazını kılmıyorlardı. Talebe dayanamıyarak;

-“Niçin cenazenin namazını kılmıyorsunuz?" diye sordu. Oradakiler;

-“ Kutb-i alemin gelmesi lazımdır. Kutb-i alem buraya her gün beş kere gelir ve imamlık yapar.” diye cevap verdiler. Talebe bunu duyunca çok sevindi ve beklemeye başladı. Bir süre sonra herkes ayağa kalktı. Kendi hocası Ebu'I-Hasen Harkani (k.s.) Hazretleri'nin geldiğini gördü. Bu durum onu dehşete düşürdü ve kendinden geçti. Tekrar kendine geldiğindenamaz kılınmış ve cenaze defnedilmişti. Kutb-i alem de gitmişti. Talebe orada bulunanlara;

-“ Kutb-i alem tekrar ne zaman gelir?” diye sorunca;

-“Önümüzdeki namaz vakti.” diye cevap verdiler. Talebe onlara;

-"Ben onun talebesiyim. Ona karşı şöyle şöyle demiştim. Uzun süreden beri yollardayım. Ona durumumu arzedin de Ebu'I-Hasen Harkani (k.s.) Hazret­leri ona;

-“Gördüklerini kimseye anlatma. Çünkü hiçbir kimsenin görmemesini istedim. Öyle de oldu. O zat da Bayezid'-i Bestami'dir.” buyurdu...

İşte bizim dilimizin tasavvuru;Berzah aleminden tutunda kıyamete kadar yaşanan(tarik)doğru yol olan bu yol rehbersiz,aşksız,mhabbetsiz asla yaşanmaz...Yürünmez...Rehberine sadık kalanları bu yol menziline ulaştırır.......Eyy biçare ayağına batan dikenler gülün habercisidir..Her şeyi acı şerbet yapıp içersen eğer geçitlerin en geçilmez yerinde uzatırlar elni.....Baki olan dostun yoluna baş koyabilmek duası ile.......

"...bu yol rehbersiz,aşksız,muhabbetsiz asla yaşanmaz...Yürünmez...Rehberine sadık kalanları bu yol menziline ulaştırır..."

EyvAllah!

......Muhabbetsiz ve dahi rehbersiz asla yola çıkma.......

Sen garib,ben garib,Bu yola revan olanlar garip.
Yunus garip,Fûzûli garip,Nabî'ler garip.
Uveys garip,Bilal garip,Yasir garip...

Çünkü bu yola aşinalık "gariplik"le başladı.
Bu yollara Yetimliğin Damgası vuruldu.
Barındırdı Barındıran(cc),Korudu Koruyan(cc).
Şakk-ı Sadır'larla tertemiz etti Eden(cc).


Yollarına dikenler dökenler,Odun hamalı oldu boynunda iple.Kurudu kuruyasıca eller.(tebbet)
"Boykot" denildi,aç kaldılar.
Yollarına Gül döken Haticeler verdi,Veren(cc).
Şekilsiz-Aracısız Miraclara Yükseltti Yükselten(cc)...

.....ve kokusu gelir garib,garib her bahar.Can dayanmaz,sahralarda.Gülistanı tahayyül edersin serablarla.Kokusu gelir derinlerden,bad-ı sabalarla.
.....hasret -ki;kızgın kumlarda yakarda yakar ciğeri.Bir ney'e verirsin yüreğini,bir kuma bir de seraba...

(hz) Ömer'i düşünürüm.Uhud'da Hamza'yı görürüm.Musab'a kefen olurum.
İslam öncesi ne idiler,sonrası nasıl garip oldular.

"GARİPLİK AŞIĞIN BOYNUNA ASILMIŞ YAFTA
DÖVENE ELSİZ,SÖVENE DİLSİZ,GÖNÜL HEP YASTA"

........esra söyle bana Can!..........nedir hâlimiz?
........ve gerçekten garip miyiz?.......

(sahra'da gece tükenişleri)

yol hem menfi hem müsbet..alakasız salike mürşit ne yapsın..!bu yolda uzuuun hikayeler varmış buyrun eslem hocam yoldaki muhabbet daha başkaymış..

Terk etmek reva mı kalbimi çelip
Al beni de götür bir daha gelip
Sırrın hududunu aşkınla delip
Aklın zincirini kırdım galiba..


?

yolda bırakmazlar ....!

yolsuz kalmazlar....!

?

!

(elhamdülillah)

''Vahalara takılı kalmak istemiyorsan behemehâl yola çık yol açık.
Yollar boşaldı artık, yolcular buldu vaha.
Yolcular gitmese de, yollar gider Allah’a!''

Allaha giden yolda bir yolcu gerek,
yolcular vaha buldu şimdi ahh et sen nerdesin

(nefsim)

Huu deyince böyle mi coşar cümle ehiller,
Hâyy dedikçe neden hep yaralarım kanar!