Kaleminize, yüreğinize sağlık Hocam...Devamını bekliyoruz inş.

İnşallah Efendim. sayfaya verdiğiniz emekler için teşekkürler ederiz bizde.. Güzeller güzeline emanet olunuz.. Selam ve dua ile..

Tek kelimeyle harika ,kalemine kuvvet...

Çırpınmaya başlar tekrar senin avucuna sığınmak için yakomoz ışıltıları.

Bir sürüklenişe iteriz, dalgaların arasına , yapayalnız bırakırız denizin tam ortasında...

Öyle bir demdir bu denizin ortasında kalmak dalgaların arasında çırpınmak demlerin en güzelidir.
Oanda ne sedef isterim ne inci demi'im ve gamım,hüznüm ve aşkım bana kafi....

Gam gönülden başka kimsenin yüklenemediği bir yük, tahammül edilemeyen bir yaradır. İşte bu yüzdendir ki gam, âşıkın mihenk taşıdır. Onun istek ve dayanıklılığı ile sadıklığını ölçer. Bu bakımdan âşık daima gam ister, âdeta onsuz olamaz. Gam, âşıkın en vefalı dostudur. Zira bu dost sayesinde sevgiliye ulaşacaktır. Yine Ahmed Paşa bu gerçeği şöyle terennüm eder:

Gam çekmeyince kıymeti artar mı âşıkın

Kan yutmayınca buldu mu hiç i’tibâr lâ’l

Her şeyin sonu olduğu gibi gönüldeki gamın da bir sonu olacaktır. Oysa âşık vuslat gecesinde de gamlıdır. Zira “ya bu vuslat bitiverirse!” diye düşünmektedir. Onun için vuslat yerine gam istemek daha geçerlidir. Değil mi ki gam sevgiliden gelir; öyleyse değerlidir. Ona gönülde yer verilir. Bu yüzden gama çare aranmaz.Onun çaresi yine gam çekmektir. Doktorun buna yapacağı bir şey yoktur. Gamla içli-dışlı olan gönül bundan zevk bile duyar. Bu yüzden boyu hilâle dönse, devamlı âh etse, yakasını yırtıp feryatlar koparsa, hatta âleme rüsvay olup toprağa karışsa bile şikayette bulunmaz. Kaldı ki sevgiliye şikayet olmaz. Üstelik sevgilinin duruma inanıp inanmayacağı da şüphelidir. Ya inanmayıverirse?..
Gamım pinhân dutardım ben dediler yâre kıl Rûşen
Desem ol bî vefa bilmen inanır mı inanmazmı


(Müstesna Güzeller-İskender Pala)

dalgaların arasında kalmak çırpınışlar bize öğretir , cesareti, gamlıyızdır o zaman , ümidimiz yoktur denizin ortasında dalgaların ortasında , fırtınada ama biz isteriz ki.. ulaşalım öteye..bir el tutsun... bir sedef gelir yanıbaşınıza .... şunu gösterir tutunacak bir şey var umudunu tüketme der.. gamlısın telaşlısın ama öğreniyorsun sabır et... yüreğinin suskunluğu ile sabır et... içinde de inci... yoldaş can dost... insan tek başına ne yapabilir ki kocaaa deryada... öteye ulaştırmak için bir sandal gerekir. tamamen teslimiyet varsa sandal devrilmez... sizi sürükler .. ve bu sandala binmeden önce de kendimize ait üzerimizdeki yükleri atalım ki sandal kolayca rotasında ilerlesin....kin hırs nefret aşırı gam ... ümitsizlik... huzursuzluk tutunduklarımız, kendini beğenmişliklerimiz gururumuz...öfkelerimiz, kaygılarımız kibirimiz cimriliğimiz, güvensizliklerimiz, kavgalarımız, benliğimize ağ gibi sarmaladığımız bizimle var olanlar.....bunu atamadan ne bir can dost elinizden tutar, ne koruyan birisi olur ne de sandal sizi bunca ağırlıkla sizi öteye ulaştırır.... yük hafifletilmeli....asude..

iskender pala şah ve sultan kitabında
şöyle bahsetmiş...
aşk yolunda olmak veya olmamak, bulmak veya yitirmek veya olmak olmamaya, yitirmek bulmaya, azıksızlık azığa nasipsizlik de nasibe dönüşüyordu.. vuslat ayrılığın ayrılıkta vuslatın kendisi olunca seven ile sevilen aynileşiyordu.... selam ve dua ile..