Evliyâullah hazerâtı aşk ve muhabbeti şöyle teşbîh etmişlerdir: �l hubbu belâ ve� aşkı semmül katl�
Allah ve Rasûlüne muhabbet belâ kadar zordur. Onlara âşık ol mak ise öldürücü zehirdir.

Cenâb-ı Hakk Kur�n-ı Kerîm�e şöyle buyuruyor:
يَا اَيُّهَا الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَكُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ

�y iman edenler! Allah�an korkun ve sâdıklarla hemcelis olun�

[2]


Bu âyet-i kerîmede müminlere hitap edildiği açıktır. Bu göster mektedir ki �ıdk�sıfatı, imandan daha husûsî bir manaya sahiptir. Yani sıdk mertebesinde bulunan herkes mümindir, ancak her mümin sıdk mertebesinde değildir.

Bu âyette emir buyurulan �eraberlik�iki şekilde olur:
Cismânî beraberlik: Sâdıkların meclisine bizzat devam ederek, onlardan ilim, fazilet ve feyz almakla olur.

Ashâb-ı kirâm Rasûlullah�n etrafında pervane olup, sürekli onunla birlikte bulunmaya âzamî gayret ederlerdi.

Uzak beldelerde bulunanlar da fırsat buldukça, yol emniyetini temin ettikçe, her taraftan alemlerin efendisini ziyarete gelirlerdi.

Hz. Ömer (r.a) efendimiz, Medine dışında otururken komşusu ile birer gün nöbetleşerek Allah Rasûlünun yanına gelir, huzûr-ı Rasûlullahta sohbete müdavim olur ve o günkü sohbeti, ahvâli ve hâdiseleri arkadaşına aktarırdı.

Rasûlullahla cismen beraber olmak ashâb-ı kirâmı manen suratli bir şekilde kemâle erdirmiş; cismanî birliktelik yanında Risâlet-penahın halaka-ı tedrîsatında, kalpten kalbe aynel-yakîn ilham olarak ve in�kas tarikıyla hâl ve nûr mün�kis olmuştur. Bu halde zâhiren ve bâtınen kemâlâta ermişler dir. Bunun içindir ki, diğer in sanlar ashâb-ı kirâmın derecesine ula şamazlar.

Ruhanî beraberlik: Eğer kişi, sâdıklardan cismânî olarak ayrı bu lunuyorsa ne yapacaktır? İşte bu durumda da onların gidişatlarına uyacak, yaptıklarını yapıp, yapmadıklarını terk edecek; onların hâl, tavır ve sözlerini onların gıyabında hayalinde canlandıracak ve onla rın hâli ile hâllenecektir.

Ehlullahın meclisinde bizzat bulunmak, kişiye fayda sağladığı gibi, gıyaben şahıslarını ve hallerini düşünmek de fayda verir. Çünkü bir kişi hayalinde, dimağında ve kalbinde neyi tasavvur ederse, fiille rinde de o tezâhür eder (açığa çıkar) ki, râbıta (muhabbet) de bundan ibarettir.

Nakşibendî meşâyihinden Hâce Muhammed Masum hazretleri köklü bir muhabbete vesile olan râbıtayı özellikle tavsiye etmişlerdir. Zira hakiki sevgi olunca müminin kalbinde bilâ icbar velâ ihtiyar zikrullah vücuda gelir, kalp selâmet bulur, huzur-ı daimîye mazhar olur.

Allahu Teâlâ şöyle buyurmuştur:



رِجَالٌ لَاتُلْه۪يهِمْ تِجَارَةٌ وَلَا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللّٰهِ وَاِقَامِ الصَّلٰوةِ وَا۪يتَاءِ الزَّكٰوةِ يَخَافُونَ يَوْمًا تَتَقَلَّبُ ف۪يهِ الْقُلُوبُ وَالْاَبْصَارُ

�nlar, ne ticaret ne de alış-verişin kendilerini Allah� anmaktan, na maz kılmaktan ve zeât vermekten alıkoyamadığı insanlardır. Onlar, kalple rin ve gözlerin dehşete düştüğü bir günden korkarlar