Sevmemeyi geçtim nefret ediyorum..

İki satırcık cümle kuruyorum; olmuyor siliyorum..

Seni yazmaya güç yetiremiyorum..

Kendimle kalmaktan utanıyorum

Usulca fısıldıyorum şu an kendime

Ama sen duyma n'olur ürküyorum..

Ben; bendeki "sen" den her seferinde kaçmaya çalışıyorum

Ve her seferinde tökezleyip yere düşüyorum..

Heyy gidi ben..İşi gücü bıraktım kalemime söz dinletmeye uğraşıyorum..

Biliyor musun; ben eskiden beri şiir yazıyorum

Yani vesilem sen değilsin; onu söylemeye çalışıyorum..

Bir de şu var uunutmadan ben her yazdığım satırda can buluyordum,

Seni yazmaya çalışırken ölüyorum....

Daha yazmaya çalışırken....