1) ALLAHü teâlâyı tanımak,
2)Muhabbetullah (ALLAHü teâlâya muhabbet),
3) Gönlü toplamak,
4)Teslîmiyet,
5) Nefsin arzularına uymamak,
6) Bu yolda gayret göstermek,
7) Kesrette vahdet. Halk içinde Hak ile olmak,
8) Çok salevât okumak,
9) Kelime-i tevhîdi çok söylemek,
10) Az yemek,
11) Temiz giyinmek,
12) Halka faydalı olmak,
13) Mütehallik, güzel ahlâk sâhibi olmak,
14) Mürşide, yol göstericiye, hocaya itâat,
15) Arkadaşlarına şefkat, sevgi,
16) Âleme ibret nazarı ile bakmak,
17) Vaktin kıymetini bilmek,
18) Hükûmete itâat,
19) Hasedden ârî, uzak olmak,
20) Kimseye buğz ve düşmanlık etmemek,
21) Komşu hakkını ileri tutmak,
22) Sözünün eri olmak,
23) Kendini tanımak,
24) Dünyâdan lüzumlu kadar nasîb almak,
25) Âhireti unutmamak,
26) Doğruluktan ayrılmamak,
27) Haddi aşmamak,
28) Huzûrla sükûn bulmak.

Tasavvufun elifbâsı bunlardır. İnsanlar arasında aşk ateşiyle dolaş, fenalıkları yak, iyilikleri besle. İnsanı insana yaklaştır, Hakk'a ulaştır. Aslâ ilmine güvenme, fadlına kanma. Dünyâya aldanma, nefsine uyma, şeytanı at. Aşk ile yan, şevk ile kalk. Peşinden gelenleri ne olursa olsun iyi gözet, sapıkları düzelt. Huzûra dikkat, her sözün hakîkat, görüşlerin mârifet olsun.

Hâfız! Makâm-ı irşâd yâni insanları yetiştirme makamı bir şimşektir. Çaktığı vakit etrâfını aydınlatır ve düştüğü yeri de yakar. Mârifet; o aydınlığı insanların kararan kalbine nüfûz ettirmek (sokmak) ve kalbleri aydınlatmaktır.