Her ne zaman bir hayra yönelsem hep aynı tuzak, beni alıp eziyorsun derinden,
İçimde bir kor var yanıyorum, alevler yükseliyor ama hararetim bitmiyor,
Etrafa bakıyorum beni kurtaracak biri var mı diye, var… Rabbim!
Rabbim “bana yönel, gel” diyor gidiyorum, huzura varıyorum beş vakit
Ama benimle biri daha var o da ben,
Ayrılıyorum huzuru ilahiden alıyor her güzel şeyi içimdeki ben.
Kalakalıyorum hiç bir şey olmadan ve yapayalnız.
Ezanlar okunuyor… Namaz vakti giriyor Rabbim bana”ey kulum namazını eda et“diyor ediyorum, soruyorum sonunda kendime: Rasulullah (s.a.v) rabbine bensiz gitti ümmetini götürdü, orada ümmeti ümmeti dedi ben oraya varıyorum hep aynı şey ben ben hep ben…
Ayrılamıyorum içimdekinden. Meğer bu acizi yıkanda o,harab edende o,rezil edende o.
İnsanlar yanında zahiren güzel, becerikli, çalışkan ne iyi biri gösterip yükselten o!
Rabbime karşı alçaltan, hakir kılan, Efendimin yanında “ey ümmetim ben bu değildim sen benim izimde değilsin” dedirtecekte o.
“Bana tabi olanlar sıyrılır BENlikten!” buyurup “Sen benle gelmişsin” dediğinde, o mübarek cemale baktığımda boynumu bükecek o.
Her nereye baksam, nereye adım atsam benden hep öndesin.
Rabbimi tefekkürde önde, duada önde, hep sevapta geride.
Günahımda birinci etkensin, hayrıma engelsin. Derdime çare değil, dermanıma engelsin.
Sen bunca sene bana acziyyetimi vermeyensin. Beni bundan mahrum edensin.
Ey ben çık içimden! Bu acizi ben, ben diye diye bitirip tüketensin!
Sen Allah’ıma gittiğimde “ey rabbim bu aciz, hakir, günahkâr kulun kapına el bağlamak üzere geldi” demeyi istediğimde; bir adım değil, fersah fersah önde gidensin.
Aklımı alan, gönlüme duman olan, set olan rabbimle aramda, Efendimle aramda kara kedisin.
Haykırıyorum ne olur çık! Biliyorum çıkmazsın.
Sen ki beni feyzimden, nurumdan, maneviyatımdan mahrum edensin.
Sevdiklerimden bir bir koparan, bir kâmil mürşid buldum da onu bile bana çok görensin.
Sen ki ey BEN! Nefsimin ta kendisi, en büyük düşmansın. Dünyada çok savaş gördüm, duydum, nice düşmanlar, sen varya itiraf etmeliyim; peygamberler, veliler, sıddıyklar, şehitler hariç hep galip gelensin.
Sen ki miracıma engelsin. Vuslatıma engelsin. Hakiki kulluğuma engel, ümmeti Muhammed’den olmama engel, Üstazıma evlad olmama engel, davamın eri olmama en büyük engelsin.
Bir büyük zat öyle diyor, “Ben ben diyenler bitti bitti bitti bitti. Sen ey BEN (nefis) acziyyetim dururken, günahım hep çoğalırken bu âlemde, eritip tüketensin…” Alıntı
|
Site Duyuruları
