Her şahsın hârim-i Hak’a mahrem mi sanırsın
Her tac giyen çulsuzu Edhem mi sanırsın
Dehri arasan binde bir âdem bulamazsın
Âdem görünen harları âdem mi sanırsın
Çok mukbili gördüm ki güler içi kan ağlar
Handan görünen herkesi hurrem mi sanırsın
Bil illeti kıl sonra müdâvâta tasaddi
Her merhemi her yâreye merhem mi sanırsın
Kibre ne sebep yoksa vezîrim diye gerçek
Sen kendini düstûr-i mükerrem mi sanırsın
Ey müftehir-i devlet-i yek rûze-i dünya
Dünya sana mahsûs u müsellem mi sanırsın
Hâlî ne zaman kaldı cihân ehl-i tama’dan
Sen zatını bu âleme elzem mi sanırsın
En ummadığın keşf eder esrâr-ı derûnun
Sen herkesi kör âlemi sersem mi sanırsın
Bir gün gelecek sen de perîşân olacaksın
Ey gonca bu cem’iyyeti her dem mi sanırsın
Na-merd olayım çerhe eğer minnet edersem
Cevrinle senin ben keder etmem mi sanırsın
Allah’a tevekkül edenin yâveri Hak’tır
Nâ-şâd gönül bir gün olur şâd olacaktır