ALLAH cc bizleri ayırmasın...tam yerinde paylaşım tam zamanında ....nefese gönderme:)

cevabı duymadan müsade....

Daima mü'min karakteri sergilemeliyiz.
Efendimiz ''Mü'min altın gibidir.'' diyor. Ne kadar başka maddelerle kariştirilsa da, yerlere düşüp çamura batsada yine yıkandığı zaman altındır...

Rabbe dostluğumuzu ispat etmemiz lazım.Neyle ispat ederiz? ameli salihlerle, hatalarla istiğfarlarla ibadetlerimizde kaliteyle, muamelatta güzellikle, ihlasla ,huşuyla

yine ummandan katre katre sözler....deryaya dalmak..dalıpta bir söz almak...ALLAH RAZI OLSUN hocam

Amin:Manevi yol tasavvufi yaşam aşk gerektirir... Sohbetlerde aşkla olur,gönülle olur ,istiğrakla olur ...Ahh Ümidi eslem kardeşim öyle sohbetler vardır ki,Ya... İşte BÖYLE...

Hocamızın şu sözü günlerce dilime vird oldu: Manevi yolda daima med-cezirler olacak, kimseye hemen buyur,hoş geldin demezler...

Hocam buyurmazmısınız?

Bu eşsiz yazıya bizde daha önce yayınlanmamış bir resim ile katkıda bulunmak istedik.

Müthiş bir resim ;Allah razı olsun hocam... Saatlerce rabıta yapılır... hayyyyyyy

Üstad İbn-i Ömer ra.'den naklen bir menkıbe anlatıyor ve ellerini kaldırıp şöyle diyordu: "Allah Nerede?"

Derviş hocam., Hocamız ne buyurdular biliyormusunuz...Dervişlere ve ariflerede dünyadaki kaprisler ihtiraslar, sıkıntılar , çocukların bebeklerle çakıl taşlarıyla oynaması gibi gelir...

Subhanallah....

Resindeki mekanı, zaman,ı ve anı birebir an buan ,dem bu dem misali yaşamak isterdim...Ya Rabbi! hislerimizi kendi rızanla telif eyle...

amiiin amiiin amiiin.....
hocamız......

Amin hocam...

Lakin,orda olupta yaşayamamaktansa , ayrı da düşsek her daim onun tesir-i nazarları ile olmayı yeğleriz

hocam bu sözleri duyunca...biz bir hoş oluyoruz...görenler böyle söyleyince...diyorumki kabım dar çok dar...bu sözü söyleyemiyorum...çok hasret kaldık ondan mı.....

bizler rabbimin güzel kulları olmasaydık hocamızın talebesi olma şerefine nail olabilirmiydik???

Kıymetine binaen "Allah Nerede?" menkıbesini birde burada zikredelim:

Abdullâh bin Ömer -radıyallahü anh-, arkadaşlarıyla birlikte Medîne civârında bir yere çıkmıştı. Onun için bir sofra kurdular. Bu sırada yanlarına bir koyun çobanı uğradı ve selâm verdi. İbn-i Ömer -radıyallahü anh-:

“–Gel ey çoban, sofraya buyur” dedi. Çoban:

“–Ben oruçluyum” cevâbını verdi. İbn-i Ömer -radıyallahü anh-:

“–Bu şiddetli ve boğucu sıcakta oruç mu tutuyorsun, bir de bu hâlde koyun güdüyorsun?” dedi. Daha sonra çobanı imtihan için:

“–Şu süründen bize bir koyun satsan, parasını sana ödesek, etinden de iftar edeceğin kadarını sana versek olmaz mı?” dedi. Çoban:

“–Benim sürüm yok, bu koyunlar efendimindir” cevâbını verdi. İbn-i Ömer -radıyallahü anh-:

“–«Kayboldu» dersin, efendin nereden bilecek ki?” dedi. Çoban ondan yüzünü çevirdi ve parmağını semâya kaldırıp:

“–Allah nerede?” dedi.

İbn-i Ömer -radıyallahü anh-, çobanın bu ihsân ve murâkabe hâlinden çok duygulandı. Bu düşünceler içinde çobanın sözünü kendi kendine tekrar ederek uzun süre; “Çoban dedi ki: Allâh nerede? Çoban dedi ki: Allâh nerede?” deyip durdu. Medîne’ye geldiğinde, çobanın efendisine bir elçi gönderip sürüyü ve çobanı satın aldı. Çobanı âzâd ettikten sonra sürüyü de kendisine bağışladı. (İbn-i Esîr, Üsdü’l-Ğâbe, III, 341)

Hocam; Bir şeyi tarif etmek için ,içine girip yaşamak ayrıdır... Orda olup ta yaşamamak mümkünmü...

yada seçilmiş kul desek daha dogru olur galiba

Allah'a ulaşan yollar yarattığı mahlukatın nefesleri adedincedir.Hakeza bir mürşidin ıslah etme yöntemi ve seven sevilen arasındaki ilişkilerde ilişki adedince belki daha da fazladır. Garibin dünyevi gözler ile seyrettiği Üstad ile, bağrı yanık dervişin seyrettiği Üstad aynı mı...İşte biz o sevgiye gıbta etmekteyiz...Bu yüzden o anda neler oldu kimbilir de bu günah zengini fark edemedi...Ahhh...Leyla bir özge candır...

Ne hikmet Yusuf’un atıldığı kuyuya “cubb” ismini verir Kur’an.
Yakub’un ve Züleyha’nın aşkına da “Hubb” der aynı kitap.
Yusûf aslında kuyuya değil, Aşk’a atıldı.
Herkes severken imtihan olur, Yusûf sevilirken imtihan olan bir masumdur.
Yakup sever kuyuya düşer; Züleyha sever zindana düşer,,,,,,,

sail hocam siz leyla demişken bizde yusuf(a.s)diyelim istedik hangisinin muhabbeti daha büyüktü acaba

Masiva ve şehveti kendise sertac etmiş kişiler için (ilk) Züleyha bir idoldür.Zira bu uğurda yapılacak herşeyi göze almış ve yapmıştır.Sevdiğini zindana gönderme pahasına...Leyla'nın rolü sevilen olmaktan öteye geçmez...Zira onu Leyla yapan Mecnun'daki aşktır. Yusuf as. bir peygamberdir ve dünyaya ait hiçbir sevgi onun gönlündeki rahmani sevdaya ulaşamaz. Mecnun ise...Adı üstünde Mecnun'dur.Gönlündeki ayakbağı dünyevi sevgiden kurtulmuş ve gönlünü "İlahi Tecellilere" tutarak özgürlüğünü ilan etmiştir. Bunları şu sebepten dile getirdik. Herbirinin gayesi ve arzusu farklı... Bu yüzden hiç birini diğeri ile kıyaslıyamayız...

Bir dalda iki ayrı üzüm :)

Bu ne muhabbet, bu ne sohbet,bu ne aşk,Kalbi hissiyatlar fazla ki aşklar dile gelir... Kalp seviye kazandığı zaman hayata ve olaylara bakış tarzı değişiyor...

Sohbetler esasında kalple yapılır. Dille değil, dil kalbe tercümandır... Sahabi sohbetle yetişmiştir... Buradaki çay veye kahve beraberliği değil, hakiki bir şekilde kalbi kıvam sohbeti olmuş .Elhamdülillah
Demek ki hepimiz de Aşk var,hem kalp sohbeti hem dil sohbeti...

umudi eslem su resmide bide sozlerinle beraber cok begendim tesh alah razi olsun