Bir de Hak aşıkları yani gerçek aşıklar var ki onları ne siz sorun ne de ben söyleyeyim... Zira onların bir dakika özel hayatları yoktur. Onlar sevdiğini razı etmek için yurtlarını yuvalarını terk etmişler taşlı yollara ıssız çöllere düşmüşlerdir. Bulundukları zamana sevdiğinin adını kazımak ve sabitleştirmek adına girmedikleri zindan sorguya çekilmedikleri hal vermedikleri hesap kalmamıştır. Yine o maksatla gülmedikleri nahoş çehre secdesiz alın paslı vicdan da kalmamıştır ve bunları sadece Onun hatırına Onun rızasını kazanma adına yapmışlardır. Yine bu sebeple onlar hayatı istihkar edip her sabah kalktıklarında “hala yaşıyorum diye üzülür” ve “ne zaman ’ım vuslat?” diye çırpınır dururlar. Onların yanında ve Rasülullah anılınca heyecanlanır kalpleri titrer yürekleri hoplar burunlarının kemikleri sızlar da hop oturup hop kalkarlar. Onları görünceAllah ’ı hatırlarsınız zira onlar da mütecellidir. Onlar temiz alınları ve mahzun simalarıyla hep Ona ışık tutar Ona aynalık ederler. Bunların en başında ise kainatın Medar-ı İftiharı gelir sonra ondan sonrakiler sonra ondan sonrakiler sonra ondan sonrakiler...

Aşıklar naz makamının insanlarıdır. Diğer insanlar daha çok niyaz makamındadırlar. Aşıklar ’tan istedikleri şeyi diğer insanlar gibi istemez. Diğerleri de onlar gibi isteyemez. Biz onları duysak küfrüne veya saygısızlığına hükmedebiliriz. Ancak iş göründüğü gibi değildir. Kabe’de ve Ravza-i Tahire’de öyle aşıklar var ki dilinden dua gözünden yaş eksik olmaz. Ve onların istekleri geri çevrilmez. Peygamberimiz (sav) böyle kimseler için “Ümmetimden öyleleri vardır ki herhangi bir konuda adına söz verip yemin etse onu yemininde yalan çıkarmaz (yani isteğini yerine getirir)” buyurmuştur.

Aşk insana güzel duygular verip mutlu kıldığı kadar da üzer ve yorar. Derdine dert çilesine çile katar. Onun gönlü sevdiğine kavuşacağı ana kadar huzura kavuşmaz. Gerek gözle gerekse gönülle yakınlaşıp sevgilinin cemalini göreceği iltifatına ereceği ana kadar daima bir omuzu düşük olarak gezer. Sinesi bin parça olan aşığın derdine ne tabipler çare bulabilir ne başka biri. Onun çaresi sadece bir yerdedir.Şeb-i Aruz... O ancak sevdiğine kavuşunca onu görüp konuşunca iyileşir ve huzur bulur başka hiç bir şey onu teselli etmez.Dünya zindandır ona, bakiyi bekler...