Gönül riyakârlığı gösterişi tasannu ve tekellüfü sevmez sevemez ancak yalancı olur!..
Gönül hep bekleyen sabreden ve kavuşandır… Bekleten acele eden ve ayrılanların gönülle işi olmaz.
Gönül Kâbe’nin duvarı ya da örtüsü değildir… Gönül bir Amud-u Nuranînin aşığı ve sevgilisidir mahbub-u ezelisidir.

Gönül sevgilisine duyduğu aşktan dolayı bulut perdesini güneşin yüzüne çekmeyeceği gibi İlâhî aşkından dolayı Cemalullah’a perde olan her şeyi muhabbetine engel oluyor diye elinin tersiyle iter reddeder.

(Gönül kalbî ve ruhî hazları ancak ALLAH içinse kabul eder…) Ancak serbest piyasada dolaşan haliyle “Şeklen ve göstermelik” olanları reddeder!..
Gönül tatlıdan yanadır… Acı konuşmaz ve dinlemez!... Gönül için tepsiye gerek yoktur ona bir dilim “dil tatlısı” kâfidir…
Gönül taht-ı revana değil kendi gayreti ve ayaklarıyla bineceği ineceği bineklere araçlara muhtaçtır… Ona hedefe götürecek gerçek muhabbet yolcularının yoluna… Ve kendisine göre bir araca ihtiyaç vardır…
Gönül kimseyi kimseye muhtaç etmeyen kimseden de yardım almayan sevgilere muhabbet ve aşklara müştaktır…
Gönül dünyayı ve ahireti kucaklayıp taşıran bir izana teraziye ve ölçüye hasrettir…


Gönül gönüle muhtaçtır.