Hocam her fotoğrafın bir hikayesi vardır.Bunu da sizden dinlemek isteriz, mümkünse...

Hocam;Geçirmiş olduğumuz pazartesi günü davetlisi olduğumuz bir dağ köyüne ziyarete gitmiştik...Çamların arasında ruhen huzuru bir nebzede olsa hissettiğimiz,maneviyat dolu bir gün geçirdik Elhamdülillah...Bahçede sayısız çam ağaçları var..Boyu kısa olan bir çam ağacına yaslandım,gözlerimide kapattım çam kokularını sindirmeye çalışıyorum...Kuş sesiyle irkildim.Gözümü açtığımda Çam ağacının üzerinde ismini sonradan öğrendiğim(Tarla bülbülü)kuşun zigzaklar çizdiğini,derdini anlatmaya çalışan bir halini gördüm.Havada adeta çırpınıyor,yalvarıyordu..Ayağa kalktım hali anlamak için kuş Çam ağacına girmek istiyordu sanki..Dikkatlice çamı izlediğimde gördüm ki,kuş yuva yapmış galiba kuluçka döneminde idi..Ve benden dolayı yuvasına giremiyordu.Kuşa dedim ki hakkını helal et güzel gözlüm anneliği bilirim yavrularını bırakamzsın dakikalıkta olsa ........Ya ebedi bırakanlara yürek nasıl dayanır:((((..Bana bir iki dakika müsade diyerek telefonumla yumurtaların fotoğrafını çektim..Ama bende bittimmmmm.:(((Çok uğraştım kuş yuvaya girdiğinde de çekeyim diye her defasında uçtu...Yavrularımızda sevdiklerimizden dostlarımızdan ayrı bırakmasın Rabbim bizi...İşte böyle hocam...

Cenâb-ı Hakk'ın rahmet tecellisinin nerede ne zaman geleceği hiç belli olmaz...Ufacık bir salih amel, insanı ilahi lutuflara gark ederken, yine küçücük bir günahta gazab-ı ilahiye maruz bırakabilir...Hakk Teâlâ bizleri de tefekkür nimetinden nasipdâr kılsın ve çevremizdeki eşsiz sanat harikalarına bu ibret nazarı ile bakabilmeyi ve hisseler alabilmeyi nasip etsin.Amin...

Çok hoş bir kare...