-“Vuslata eriş usûle riayet ediştendir. Vuslata eremeyiş, usûlü terk ediştendir.”


Diline gelen, gönlüne değen sözlerden bir gül destesi yapmışsın,gözyaşları içerisinde okudum yazını... Derin bir yerlere ekmiş ve saklamışsın onları... Ne güzel fışkırmış muhabbet tohumlarınız...

Dün seherde iken, seherde olanları düşündüm de dudaklarıma şu sözcükler indi:

"Seher âşıkları..."

Sahi; seher vakti gülleri, bülbülleri olur da "seher âşıkları" niye olmasın?

Seherde bâğa geldi seyre cânân
Neler seyr eyledi bîdâr olanlar...

Ne kadar yalın, ne kadar ihtişamlı bir ifade!?.. Üstelik yalınlığı ölçüsünde samimi, ihtişamı ölçüsünde derin. Yürek yakan bir üslup, zihinleri mest eden, dimağları ser-hoş eden bir mânâ... Şöyle demeye gelir:

Sevgili bir seher vaktinde gül bahçesinde gezintiye çıktı. O vakitte uyanık olanlar neler seyrettiler, ah neler...
Aşk çilehanesinde yumak yumak dertlerle uykuya varan veya uykusuz kalanlardan biriyseniz, seher vaktinde Sevgili'nin iltifatına mazhar olmak üzere onun seyrana çıktığı (tecelli ettiği) bahçeye koşmanız elbette zümre-i hâssu'l-havâssa (özge kullar zümresine) girdiğinizin bir delilidir ki o bahçede seyredilecek güzelliklerin haddi hesabı yoktur. O seyranda bîdâr (uyanık) olanların kavuşacakları nimetler ....ahhhh.

Sevgili'nin hakikatini seyretmek için seher vaktinde uyanık olmak mı? İşte ruha fırtına gibi gelen ihtişamın ta kendisi!... Her seherde bir Sevgili'nin ilhamı, her seherde bir güzelin aşkı, heyecanı vardır. Mesele gelip geçen seherler değildir; seherler gelip geçerken uyanık olabilmektir... Gün gelir, ne seher kalır ne âşık; ama Sevgili hep oradadır... Hani ne demişti şair:

Seherde bâğa geldi seyre cânân
Neler seyr eyledi bîdâr olanlar...

"Seherde bâğa geldi seyre cânân
Neler seyr eyledi bîdâr olanlar..."

Bunu da not ettim efendim. Allah razı olsun sizden.
Ah, ne güzel bir pınar bu; gönlüm kanmakta, mest olmakta.
Ama biliyorum; asıl kalbe yazılmalı, nakşedilmeli.
Ve dile tesbih edilmeli.