Tüm ayıpları,tüm çirkinlikleri bir çırpıda sihirli elleriyle kapatıp insanı yalnızlığıyla başbaşa bırakan geceye selam. Düşünceleri dipsiz kuyulara sürükleyen o dondurucu soğukluğunda yakmasaydın bani şikayetçi olmazdım senden ey gece!

Keşke gönlümü bir kor gibi yakmasaydın, içimdekileri de herşeyi sakladığın gibi sımsıkı kaplasaydın ve gözümde....... Ah gece! Ayrılığına dayanamadığın mumla öyle kucaklaşmışsın ki gece ve mum deyince gözümde Mevlana ile Şems canlanıveriyor. Aralarındaki muhabbet en az seninle mum arasındaki kadar kuvvetli. İşte sana bu gece Şemsini sevdiğini getirdim. Baş ucuna koydum.Şaşkınım şimdi. İki zıtlığın hiç bu kadar uyum içinde birbirlerine bağlılığını görmemiştim. Neden karanlık gönüllerden korkuyoruz? Neden onlarla dost olamayacağımızı sanıp geceyi sığınak yapıyoruz kendimize? Ortak yönümüz ikisi arasındakinden daha fazla halbuki; insan olmak. Her gönle mum olabilmak.Karanlıklarla dost olup aydınlatmak alabildiğine...İşte asıl hizmet...

Pişmek cehennem odunların da, olmadı odun olmak pişecek hamurlara...zoor zanaaat sevmek be...

Bizim bu yolumuz çile yoludur
Gam kasavet bela ile doludur
Göz yaşımız zemzem oğul balıdır
Bulduk bu kapıyı elhamdülillah

Manevi yolların bütün zamanlarda yolcusu vardır taliplisi vardır taliplisine öğreten vardır
Müşid ve mürid bazen açık bazen kapalı bu yollarda yolun edeblerini öğretmişlerdir.

Bu yollarda manevi halka kopsa kıyamet kopar

Her şeyin bir bedeli var değil mi? Bedelsiz olmayan ne var acaba ? Yok galiba..

bu fani alemde ödenen en ağır bedel,ilahi muhabbetin bedelidir..