Şâkir; DUR ve DÜŞÜN...Bu sözler bir Hakk Dostu Niyazi Mısri'nin fem-i muhsininden döküldü...Acaba ne demek istedi?...TEFEKKÜR...Derviş kime derler bilir misin? Tarikat-ı Aliyye'ye teslim olup bir Mürşid-i Kamil'in elini tutan kimselere “Derviş” denir.ELİNİ tutmak...Teslim olmak...İradeyi ve aklı bir el ile takas etmek...EL kimin eli Şâkir?TESLİMİYET...

Sahi,senin bağrın hiç yandı mı ?

Yoksa bir sır mı gizli bu mısralarda

...................âşık.....
...................sâdık....
...................yanık....
...................açık....

Subhanallah ve bi hamdih....

Çocukken, Yunus Emre'nin hayatını okumuş ve çok etkilenmiştim.
Buğday almak için Taptuk Dergâhına vardığında, vazgeçip "himmet"te karar kılması...
Dergâha hep dosdoğru odunlar toplayıp getirmesi...
Tüm diğer müridler çiçek topladığı halde, onun çiçekleri zikir halinde görüğü için koparmaya kyamaması...

Bütün bunlar çocuk kalbimin bir köşesine sanki bir derviş odacığı yapmıştı.
Ve ben bugüne kadar zaman zaman hep odaya kendimi kapatmış, huzuru orada bulmuştum. Hayatın akışı içerisinde oradan oraya savrulurken huzuru hep burada bulmuştum.

Kalbimdeki o odacık ise hâlâ duruyor. Ama nedendir bilmem, artık zamanımın çoğunu o odada geçirmek istiyorum; dışarılar artık beni cezbetmiyor. Dışarı çıktığımda ise hep aklımda o odacık var; evde çocuğunu düşünen anne gibi...

:)Eyvallah...Allah odacığınızda huzuru hakim kılsın...Asıl mesele bu üstadım...Zira o odaya ne padişahlar ne garibanlar girdi de huzuru bulamadılar veya kaybettiler...

Bir veliye bende olmadan derviş olmak ne mümkün!
Yunus gibi bir dergâhın kapısına yatmadan, nefsi ayaklar altına almadan bu mümkün mü?

İllaki...Baş keseceksin,boyun bükeceksin...Teslim olacaksın...Divanda bir kalem kadar dik durup aynı zamanda bir toprak kadar mütevazi olacaksın.Tâ ki; "-Bizim Yunus mu?" hitabını duyana kadar...