Sûz-i dilden bî-haberdir sanmayın cânâneyi
Mum gibi arzû eder o şûle-i sûzâneyi
Aşk odu evvel düşer âşıka sonra mâşuka
Şem’i gör kim yanmadan yandırmadı pervâneyi

Öyle sözler vardır insan takmaz okur veya işitir geçer.Öyle sözler vardırki
demir topuz gibidir. okurken,yüreğine öyle bir inerki yüreği paramparça ederek,damarları alır getirir.O acı öyle bir acıdır, o yanma öyle bir yanmadır.
Alev ateş yanında hiçtir.
Sen ki mumun başındaki yalıma âşıksın
Ve onu kucaklamak için
Her daim uğraşırsın.
Senin kavuşman bir yok olmadır.
Müşkil olan da bunu biliyor oluşun.




(Ta seherlere dek birlikte yanmaz mıyız?)
(Sende alev, bende Mecnun sevdası.)

MÜTHİŞ BİR SÖZ

.......................:(

Aşk tekil olduğu için sırları da kederleri de acıları da firkati de hicranı da gözyaşı da ateşi de tekildir. Yani içinde bulunduğu ateş sadece bir kişiyi yakar gözyaşı da bir kişiden akar ayrılığı bir kişi çeker. Aşkı bunlar çoğaltır aşkın “eksilmeyen fakat artan” özelliği ayni zamanda buradan beslenir. Gözyaşı aşkı artırır hicran hasret bu duygular aşkı devamlı büyütür katmerler yuvarlar bir çığ gibi. Yani aşk acı çekmeyi bastan göze almayı gerektiriyor. Aşkın bir tarifi de acı ve bütün bu acılardan duyulan mutluluk. Onun ötesinde de insanin kabiliyeti. Aşk her gönülde ayni kıvamda varolamaz. Gönül medeniyetindeki gönüllerimiz aşkı değişik boyutlarda alacaktır o zaman işin içine sırrı da girer. Yani benim sırrım benim kalbime sığacak olan kadardır daha ötesini kaldıramaz. Sır acı ve hasret varsa aşk vardır ve o aşk tekildir bir kişiyi ilgilendirir.


Ahsenü’l-Kasas buyurulmuş Yusuf Suresi’nde; aşkı anlattığı için bu sure. Mevlana “Zeliha o hale gelmişti ki…” diyor “… çörekotundan öd ağacına kadar her şeyin adi Yusuf’tu onun için. Yusuf’un adini başka adlara gizlemişti mahremlerine bu sırrı söylemişti. Mum ateşte yumuşadı dese; sevgili bize alıştı yüz verdi demiş olurdu. Bakin ay doğdu dese; söğüt dalı yeşerdi dese (…); başım ağrıyor dese; başımın ağrısı geçti iyiyim dese hep ayrı manaları vardı bu sözlerin. Birini övse onu överdi birinden şikayet etse onun ayrılığını söylemiş olurdu. Yüz binlerce şeyin adini ansa maksadı da Yusuf’tu onun dileği de…”


Ey çöl yalımı saçlarında hüznün şarkısını mırıldanan kulbe-i âhzân'ım!
Ey karanfil yanığı gözlerinde aşkın cilbâbını kuşanan sûret-i efkârım!

Aşk Sadece Sende Mecnun Eyledi Beni ::..........

Hani derler ya görünce mest oldum diye .Eğer benim ki mest olmak ise başlığı görünce mest oldum .Allah razı olsun .
Yazmak istiyor insan sayfalar dolusu ,ki bu yazıya neler yazılmaz neler çizilmez.aklıma gelen iki şeyi bende paylaşmak istiyorum artık ,gerisi akılların ne düşüneceğine kalmış
1_ Zatın birisi der ki: "Sevdiğim herşeyi ALLAH C.C. sevdiği için sevdim, hatta ateşi sevseydi, oraya da girmeyi severdim." demiş ya benim kisi öyle bir şey.Birde şu var ki hepsinden yakar;
2_ ALLAH'u Teâlâ Musa AS'a şöyle vahyetti "Bir kulumu sevdiğim vakit ona, sadakatini görmek için dağların bile dayanamayacağı belalar veririm. Şayet sabrederse onu Kendime veli ve dost edinirim. Şayet acziyet gösterir, feryad ederse onu perişan ederim" buyurmuştur. perişan olmamk içim çırpınıyoruz ve tek tessellimiz hamdüsenalar olsun: Öleceğiz, müjdeler olsun, müjdeler olsun, Ölümüde öldüren Rabb'e secdeler olsun.