“Aşk derdiyle hoşem el çek ilacımdan tabib,

Kılma derman kim helakim zehr-i dermanındadır!”

Bir gun Efendimiz sav. Hz.Ali'ye sorar der ki;
Ya Ali Allah'i seviyormusun?
Evet Ya Resulullah sav
Peki beni seviyormusun?
Evet Ya Resulullah sav
Peki esini seviyormusun?
Evet Ya Resulullah sav
Peki cocuklarini ?
Evet Ya Resulullah sav

Peki bunlarin hepsini bir kalpte nasil yapiyorsun ?

Sana bir çocuk gözü gerek, her şeye hayretle bakacak.

Bir zamanlar çocuktun, görürdün.

Büyüdün, kör oldun.

Tıpkı benim gibi.

Sana bir çocuk dili gerek, "niçin?" diye soracak.

Evvel zaman içinde çocuktun, sorardın.

Büyüdün, unuttun.

Harikalar perdelendi.

Benim çocukluğumda annelerimiz çalışmazdı.
Okuldan eve geldiğimde boynumdaki anahtarla kapıyı hiç açmadım.
Hatta babanım bile anahtarı yoktu. Annem evimizin bir parçası gibiydi,hep evdeydi.
Heryere birlikte giderdik, zaten öyle çok da gidilecek bir yer yoktu ki.

En büyük eğlencemiz sokaklarda oynamaktı.
Sokakta oynamak diye bir kavram vardı yani.
Cafelerde, alış veriş merkezlerinde buluşmazdık.
Okula arkadaşlarımızla gider, birlikte çıkar, oynaya, zıplaya yürüyerek gelirdik.
Servis falan yoktu. Ayakkabılarımız eskirdi.