Bir garip his yüreğimde, korkudan mı çaresizlikten mi, acıdan mı bilmem, kanıyorum.. Bugün kimsem yok derdimi söylemeye, gözyaşımı silmeye,.. Her yerde o, her adımda onun ismi, ben nasıl unutayım ey unutmayı yaratan… Ve yarın olacak gün doğunca, ben dünlerden kurtulamadım ki ey Rahman.. Ne diyeyim bana sorulanlara, nasıl diyeyim derdimi, ne diyeyim.. Ah dilim olsan da konuşsan, anlatsan içimin içini, beni yiyip bitirenleri… Ah.. Ah.. Anlatsan yaralarımı, anlatsan çaresizliğimi, anlatsan dile asla dökemeyeceklerimi, yüzümü kızartan, içimi sızlatan hislerimi..