Dua için ellerimizi açtığımızda, namaza kalktığımızda, evimizi düzenlerken, cenazemizi kabre koyarken dikkat ettiğimiz; otururken, kalkarken, yatarken her zaman ve her yerde yöneldiğimiz bir kıblemiz var. İçimizdeki yönle aynı olan kıblemiz. Mekke'deki Mescid-i Haram'daki Kâbe... Bunun ne büyük lütuf olduğunun farkında mıyız?

Namaza durduğumuzda Mekke'ye yöneliriz. Orada bulunan Kâbe'ye; yani yeryüzünün ilk mescidine, Beytullah'a, Allah'ın evine yöneliriz.

Insan varolussal sahada yani zaman içindeki yasantisi boyunca bir degerler sistemi içinde yasamak zorundadir. Bu ya insan yapisi olan, sirf insani degerler sistemidir: kapitalizm, komünizm, demokrasi, oligarsi, tiranlik....... ya da ayni zamanda insanüstü olan ilahi degerler sistemidir: Islam.
Insanligin bilinen tarihine bakildiginda onun hayatini kusatan degerler sisteminin vahyi terminoloji ile söyleyecek olursak iman-küfür, tevhid-sirk, takva-fücur, hak-batil, islam-cahiliyye karsitliginda sekillendigini görürüz.

Siz hiç;
Kara düşünceleri delip geçenleri, her yeni doğan vakte alnı açık çıkanları ve güneşi içinde doğuranları gördünüz mü?
İçindeki coşkuyla, heyecanla ayaklananların, yüreği kendinden taşanların ve zulme karşı direnenlerin nurlu izlerine rastladınız mı?