Eylül koysaydı keşke adıma annem,adım hüzün olsaydı keşke keşkede gam yemeseydim böyle...
Hiç olmassa adım der geçerdim,kadre der bir dikişte içerdim
Boğulmak derdim önceden ,nasıl oluyor acaba,,,
Derdin ki boşver,,,,Öğrendim anne..Hayata erken mi başladım sence ,yoksa kadermiydi bu....Yoksa ben mi çizdim yolumu...
Anne niye bu girdapta,dönüp duruyorum ben,niye el vermiyorsun...
Niye duramıyorum ayaklarımın üstünde ben ,niye hep kula muhtaç oluyorum...
Hani demiştin ya anne sakın kızım ,ne olursa olsun küsme diye ,ne hayata ,ne kuluna darılma gücünme diye...Unuttum mu ne anne yoksa zaman mı değişti??
Dağların ardına gideyim mi anne ,sence gideyim mi? Kurda kuşa sarılayım mı anne ,anlarmı anne ???
Bir ömür ardağım varmıdır anne ,orda varmıdır,yoksa her yer aynımıdır.
Ne olur sen susma anne

Beni
yaşatan, beni bugüne getiren şey de o bilinçaltındaki yaşama sevgisi
olacak.Üzüntü, özlem, yaşama olan bu bağlılığımla nasıl çıldırmıyorum
daha? Çok yalnızım, dilsizlerin yalnızlığına benziyor yalnızlığım, onun
için hoş görün bu gevezeliğimi, dinleyecek birini bulunca boşalttım
...içimi, susamazdım daha...

Franz Kafka-Milena'ya Mektuplar

Yollara düşüp gitmek,ardına bakmadan gitmek...Kadeh kadeh içmek belkide hayatı ,sarhoş olup düşmek ,her düşüşü keyif bilmek...
Yazmak isstiyorum anne .bir yerlere yazmak istiyorum.Ben çirkiN değilim ki anne,,elimden gelenin fazlasını yapıyorum...
Hasret kalıyorum çoğu şeye ,ben niye değmiyorum.niye hiç bir şeye layık olmuyorum.Kıymet mi bilmiyorum ,yoksa aklımımı yitiriyorum.ben niye candan sevilmiyorum anne

yok anne hep ben demiyorum ki,bilirsin kuru soğanıda seviyourm ...Hasret kalıyorum anne ,bir güler yüze ,iki tatlı söze hasret kalıyorum

Çıldırmamak içi yazıyorum anne ...

Demedim mi gönül, kalkıp yürüme!
Birgün yollarını harami bağlar.
Dertliysen derdini dertsize deme,
Dertsiz hekim olsa yara mı bağlar?

Aşık Reyhanî

Cildi dağılmış bir kitap gibiyim! Savruldu yapraklarım...

Kalakaldım öylece... Ve hangi rayiha çekti beni böyle derine?... Hangi hatıra böldü uykularımı?... Hangi ses uğulduyor kulaklarımda?Ve bu makale,bu yorumlar...
Dinle kalbimden kalbine....

Kayboldum! Arıyorum! Kendimi kendimde bulamıyorum! Kendimden göç ediyorum kendime dönemiyorum.Yorumları okuyunca....
Dinle kalbimden kalbine....

Bir çocuk; yürümeyi yeni öğreniyor..

Düşüyor, kalkıyor..
Yine düşüyor ve yine kalkıyor..
Tekrar..
Tekrar..
Tekrar..
...
..
.

Çocuk, ben sıkıldım artık yürümüyorum demiyor..
Neticede yürümeyi düşmeden başarır hale geliyor..
...
İşte sır-ı hüküm bu..
Emaneti sahibine teslim edene kadar devam edeceğiz..
Rabbim mahçup etmesin.. Ve emanette emin kılsın..
Amin............